آذربایجان سرزمین ترکان است
دوره 1، شماره 10، زمستان 1404، صفحه 173-217
محمدرضا باغبان کریمی
چکیده اسناد باستانی که در دهههای اخیر کشف شده و مورد بررسیهای دانسشمندان معاصر قرار گرفته است همگی بر استقرار ترکان در آذربایجان تأکید میکنند. استقرار مدنیتهای باستانی مانند هورری، گوتتی، ماننا و... به عنوان پروتوترکان بشمار میآیند و علم زبانشناسی این امر را مسجل ساخته است که این مدنیتها بعلاوه سومریان و عیلامیان نیز پروتوترک به شمار میآیند. برخلاف برخی از نظریهپردازان دروغین، مردم آذربایجان با آمدن سلجوقیان ترکزبان نشدهاند بلکه همواره مدنیتهای ترکمنشأ در این سرزمین ساکن بودهاند. حضور اقوامی چون هون، سابیر، قپچاق، آوار، بلغار، خزر، اوغوز و... به همراه حکومتها و قدرتهایی که پدید آوردند از دورههای پیش از میلاد بنای تمدن گذاشته و زبانشان تا امروز پایدار و استوار باقی مانده و با تغییرات و تحولات منطقی زبان در روند تاریخی خود، به زبان تورکی آذربایجان تبدیل گشته است و در سدههای بعدی زبان ادبی معیار مردم آذربایجان شده است و ادبیاتی غنی در این سرزمین پدید آمده است. عمق تاریخی و گستردگی این ادبیات نشأت گرفته از تاریخ طولانی اقوام و مدنیتهایی با زبان تورکی در دیار عشق و آتش -آذربایجان است. این مقاله، هرچند بطور گذرا، به بررسی حضور اقوامی که در بالا نامشان برده شد پرداخته و بررسی تاریخی روندشکلگیری زبان تورکی را در آذربایجان بصورت کتابخانهای بر عهده دارد.

